Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2018

H Χημεία και το Παγκόσμιο Κύπελλο

Τέλος σήμερα η Χημεία για τους μαθητές της Γ Λυκείου.
Καιρός για λίγο Mundial !!

Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση

Τα θέματα Πανελλαδικών εξετάσεων στη Χημεία

ΕΚΦΩΝΗΣΕΙΣ:  Σε pdf :  ΕΔΩ      (σε docx:   ΕΔΩ )

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ: Από την Ομοσπανδία Εκπαιδευτικών  Φροντιστών  Ελλάδας: ΕΔΩ

ΣΧΟΛΙΑ:   Τα θέματα είναι  απαιτητικά και με αρκετά σημεία-παγίδες αλλά γράφονται στο 3ωρο. Οι πολλές αιτιολογήσεις (αδύνατο σημείο αρκετών μαθητών) θα αφαιρέσει μόρια γιατί άλλο το ξέρω κι άλλο το εξηγώ σωστά. Τα πολλά υποερωτήματα βοηθούν βέβαια στο να μην υπάρχει μαζική απώλεια μονάδων από μία λάθος απάντηση, αλλά φτάνουν στη "χημική φλυαρία"  Π.χ. στοιχειομετρία με λόγια για να βρούμε τα mol του HCN!!
Οι διατυπώσεις γενικά σαφείςς αλλά στην αντίδραση με ΚΜnO4/H+ θα μπορούσε να δίνει το Η2SO4 (εδώ δίνεται το ελαικό οξύ, το Η2SO4 θα ήταν κόπος;)
Εκτιμώ ότι οι καλοί μαθητες (σε σχέση με πέρσι) θα κινηθούν λιγότερο στο 99-100 και περισσότερο στο 95-98 (αυτές θεωρώ είναι βαθμολογίες που σε κρατάνε στη διεκδίκηση υψηλόβαθμων σχολών ).

Σημ: Το πρωτότυπο Β2γ έχει την ίδια ιδέα με το Β4, από το διαγώνισμα του φροντιστηρίου μας : http://charkopl.blogspot.com/2018/01/1-5-6.html

ΣΧΟΛΙΑ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΗΜΙΚΩΝ: Eδώ

ΣΧΟΛΙΑ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΦΡΟΝΤΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ: ΕΔΩ

Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2018

Καλή επιτυχία!



Με αφορμή την έναρξη των Πανελλαδικών την Παρασκευή δίνω ένα απόσπασμα από το «Αναφορά στον Γκρέκο» του Νίκου Καζαντζάκη:

    «Στην Τρίτη τάξη είχαμε δάσκαλο τον Περίανδρο Κρασάκη. Αυτός είχε μανία με την καθαριότητα. Κάθε μέρα επιθεωρούσε τα χέρια μας, τ’ αυτιά μας, τη μύτη, τα δόντια, τα νύχια. Δεν έδερνε, δεν παρακαλούσε, μα έλεγε:
      –Ζώα, αν δεν πλένεστε κάθε μέρα με σαπούνι, δε θα γίνετε ποτέ σας ανθρώποι. Τι θα πει μαθές άνθρωπος; Αυτός που πλένεται με σαπούνι. Τα μυαλό δε φτάνει, κακομοίρηδες, χρειάζεται και σαπούνι. Πώς θα παρουσιαστείτε στο Θεό με τέτοια χέρια; Πηγαίνετε έξω στην αυλή να πλυθείτε.            
      Ώρες μας έπαιρνε τ’ αυτιά ποια φωνήεντα είναι μακρά, ποια βραχέα και τι τόνο να βάλουμε, οξεία ή περισπωμένη. Κι εμείς ακούγαμε τις φωνές στο δρόμο, τους μανάβηδες, τους κουλουρτζήδες, τα γαϊδουράκια που γκάριζαν και τις γειτόνισσες που γελούσαν και περιμέναμε πότε να χτυπήσει το κουδούνι, να γλιτώσουμε. Κοιτάζαμε το δάσκαλο να ιδρώνει απάνω στην έδρα, να λέει, να ξαναλέει και να θέλει να καρφώσει στο μυαλό μας τη γραμματική, μα ο νους μας ήταν έξω στον ήλιο και στον πετροπόλεμο. Γιατί πολύ αγαπούσαμε τον πετροπόλεμο και συχνά πηγαίναμε στο σκολειό με το κεφάλι σπασμένο. 
      Μια μέρα, ήταν άνοιξη, χαρά Θεού, τα παράθυρα ήταν ανοιχτά κι έμπαινε η μυρωδιά από μιαν ανθισμένη μανταρινιά στο αντικρινό σπίτι. Το μυαλό μας είχε γίνει κι αυτό ανθισμένη μανταρινιά και δεν μπορούσαμε πια ν’ ακούμε για οξείες και περισπωμένες. Κι ίσια ίσια ένα πουλί είχε καθίσει στο πλατάνι της αυλής του σκολειού και κελαηδούσε. Τότε πια ένας μαθητής, χλωμός, κοκκινομάλλης, που ’χε έρθει εφέτο από το χωριό, Νικολιό τον έλεγαν, δε βάσταξε, σήκωσε το δάχτυλο:
        –Σώπα, δάσκαλε, φώναξε. Σώπα, δάσκαλε, ν’ ακούσουμε το πουλί!»

Αγαπητοί μου μαθητές και μαθήτριες
Δεν είναι μόνο οι Πανελλαδικές που θα κάνουν τα όνειρά σας πραγματικότητα.
Η ζωή έχει κι άλλους τρόπους να ελευθερώνει όνειρα που οι Εξετάσεις κρατάνε φυλακισμένα.
Τη στιγμή της ελευθερίας θα την καταλάβετε. 
Θα είναι τότε που οι δάσκαλοι θα έχουν σωπάσει…